Fred Hemmering
toneelschrijver
blogjes
verder
snookertafel
Ik heb weer eens een boek gekocht, 'Dialogen schrijven' van Don Duyns. Ik denk
te veel. Als ik te veel denk, koop ik een boek. Iets wat ik nog niet heb. Dat is
niet moeilijk, want je ziet op de bestelsite altijd een plaatje van de
voorkant. Deze voorkant had ik nog niet.
Toen ik mijn bestelling had afgerond, bleef ik toch nog een hele ochtend ongedurig
piekeren. Ik was me aan het afvragen hoeveel dingen je eigenlijk in een scene kan
proppen. Informatie bedoel ik. Waar stop je die informatie ook al weer? Ik kwam er
even niet meer uit. Het stuk waar ik mee bezig ben, wordt nogal vol. Veel te vol.
En het moet ook allemaal wat betekenen, vind ik.
Zo had ik vorige week dinsdag een levensgrote snookertafel midden op het toneel
verzonnen. Die staat daar dan functioneel lekker in de weg. Geen van de personages
zal dan in het midden kunnen zijn, of hooguit boven op het groene, of bij de grote
tournooien blauwe, tafellaken springen. Dat leek me van
toepassing. Ik zag allemaal mogelijkheden. Het moeilijk bereikbare midden als
symbool voor een bemiddelende positie tussen de diverse tegenpolen die ik op wilde
voeren.
Maar dan moet je daar wel wat mee doen, toch? Meer dan alleen maar die symboliek. Zo'n enorm geval. Hoe voor de hand lag het niet om mijn tegenpolen, alsook de figuranten die zich in gedachten al menigmaal hadden opgedrongen, om de beurt een balletje te laten spelen? Alhoewel het snookerspel voor buitenstaanders behoorlijk saai is, zouden enkele gelegenheidsfragmenten al duidelijk kunnen maken wie op dat vlak de absolute winnaar is. En hoe weinig mijn winnaar daar eigenwaarde of iets dergelijks aan ontleent.
Dan sta ik wel voor een dilemma. Het is natuurlijk niet gebruikelijk dat iemand
die goed kan acteren, goed genoeg om in mijn stuk een hoofdrol op te eisen, ook
een geoefend snookerspeler is. Dat zal de toeschouwer ongewild gaan bezighouden.
Is dat een acteur die snookeren er toevallig onverwacht verdienstelijk bij doet?
Of is dat een snookeraar die acteren er toevallig onverwacht verdienstelijk bij
doet? Hoe komen ze aan zo iemand? Dat leidt maar af.
Om die afleiding niet ongewenst lang te laten duren zou men op een gegeven moment
alle snookerballen als een tros druiven omhoog kunnen takelen, zodat blijkt dat ze
door een ingenieus web van draden gepot werden (potten: met een stok vanaf een
zekere afstand een bal via een andere bal in een gat aan de zijkant van de tafel
ketsen). Of de magneetstrips zouden ontbloot kunnen worden waarmee iedere onbenul
een snookerkampioen kon worden. Het raadsel opgelost! We kunnen weer verder. Een
regiseur bedenkt zo iets wel, als ik het niet doe.
Ik zou toch liever de vaardigheden van mijn kampioen 'naar voren' halen. Naar de
verbeelding van de toeschouwer.
|
[feitelijke voorstelling]
|
wereld van de |
verbeelding suggestieTja, dan zijn we weer bij af: tekst. Het zal toch niet al te moeilijk zijn om daarmee iemands capaciteiten voelbaar te maken? En de eigenwaarde die hij daar wel of niet aan ontleent.
Ik heb in één avond mijn nieuwe boek uitgelezen, heb het geheel voldaan in mijn kast gezet en ben als herboren weer gaan schrijven. Ik was tevreden met de constatering dat de tafel wel weer van tafel kon. Ik ben geen letter tegen gekomen die het tegendeel beweert.