Een toneelschrijver springt er best wel een beetje uit wat werkwoord betreft. Terwijl de meeste auteurs een beetje met woorden in de weer zijn (een novelle, een biografie, trilogie of desnoods een blog of een column), zijn de schrijvers van toneelstukken dat best wel op een afwjkende manier. Meer technisch. In ieder geval zo anders dat er daar in het Engels zelf een speciaal woord voor is: playwright. Wat dan in klank heel verwarrend weer aan writer verwand lijkt.
In het Nederlands kennen we nog wel het woord gewrocht, als resultaat van heel veel geploeter. Nou is wright in het Engels helemaal geen werkwoord, net zo als in het Nederlands een auteur niet auteert, maar zo gaat dat met taal. Wrochten is gewoon heel veel geploeter. Die term spreekt me wel aan. Ik ploeter met woorden.
Okay, een dichter springt er, qua bezigheid met woorden, ook wel een beetje
uit. Die dicht. Dat zou ik trouwens ook wel willen kunnen.
Dus een auteur schrijft, een dichter dicht en een toneelschrijver wrocht.